Pianiste – componiste

De voorbije jaren ben ik – mede door het meemaken van een reeks persoonlijke gebeurtenissen – meer en meer op zoek gegaan naar wat ik nu écht wil in het leven. De muziek en de piano als een verlengstuk van mijzelf, het voelt als een evidentie… Maar waar wil(de) ik eigenlijk naartoe? Welke lading, welke betekenis wil ik voor mezelf in dit leven neerzetten?

Ik begon met componeren toen ik een jaar of 8 was. Eigenlijk van zodra ik mijn eerste pianolessen achter de rug had. Een kort maar krachtig ritmisch herhalend patroontje met uitgesproken melodie en toen al enigszins dramatische baspartij. “Paard in de wei”, zo moest het heten, al vond moeder-lief de titel “mama ik wil een snoepje” meer geschikt, tot mijn artistieke frustratie.

Later volgden er flarden, losse stukjes en improvisaties. Tijdens mijn studie aan het conservatorium (2004-2009) had ik het genoegen om lessen compositie te volgen bij icoon Lucien Posman. Ik was een koppig persoontje als het aankwam op componeren, zo zei hij. Er met een twinkel in zijn ogen aan toevoegend dat hij dat een uitermate positieve eigenschap vond. Deze dosis koppigheid resulteerde in het werk “Terra Mater” (2009).

Het is pas in 2015 dat ik terug heel actief begon te schrijven… Voorzichtige kiemen groeiden uit tot wat uiteindelijk “De 366ste dag” zou worden…

In 2018 volgde ik mijn hart, en ging compositie studeren aan het conservatorium te Gent, waar ik het genoegen had om bij Dirk Brossé in de leer te kunnen gaan: lessen doorspekt met weerspiegelingen, reflecties, filosofische beschouwingen. Iemand waar ik een enorme bewondering en groot respect voor koester, als musicus en als mens.

Als pianiste hou ik ervan om muziek te spelen met een diepere laag. Muziek die een verhaal vertelt, muziek die lijnrecht binnenkomt in onze ziel. Muziek ‘met een kriebelke’, zoals een van mijn leerlingen het ooit zo treffend verwoordde. Hoe zalig is het niet om via de muziek in echte verbinding te kunnen gaan? Niet alleen de connectie met het publiek, de toehoorder, maar ook in verbinding met artiesten uit de meest uiteenlopende disciplines. Een wisselwerking met óf zonder woorden, die het geheel groter maakt dan de som van de delen.
Ik had het plezier om aan verschillende projecten te mogen meewerken, speelde onder meer samen met zangeres Melike Tarhan en verzorgde muzikale vertelavonden samen met mijn zus auteur Petra Doom. Twee krachtige vrouwen die me nauw aan het hart liggen, fantastische artiesten/kunstenaressen en zielsvriendinnen.

Helaas kunnen er momenteel geen live concerten doorgaan wegens de huidige COVID19-maatregelen. Wel kan ik jullie al het goede nieuws melden dat er toch een en ander in de pipeline zit: binnen enkele weken verschijnt mijn CD “De 366ste dag” (klik hier om meer te lezen).

We werken hard aan de voorbereiding om hier een mooie launch van te maken, die jullie dan via livestream te zien krijgen.

Stay tuned voor meer info!

Een voorproefje: